'Ik wacht hier'- Van Else Boer

Stel je voor, je eigen boek staat op ‘de literatuurlijst’!

Stel je voor, je bent docent Nederlands en je leerlingen lezen gewoon het door jou geschreven boek dat op de literatuurlijst staat. Hoe vet is dat?

Ik heb het hier over ‘Ik wacht hier’, het boek dat is geschreven door mijn collega, Else Boer. Ik ben echt super trots op haar, want het is echt een fantastisch debuutroman. 

Een pageturner. 

Al in het eerste hoofdstuk ontdekken we dat het niet goed afloopt met de 17 jarige hoofdpersoon Erin, ze zit in de gevangenis, en dat heeft iets te maken met een gebeurtenis waar Alice, haar hartsvriendin bij betrokken was. Gedurende het boek komen we steeds meer te weten over hun vriendschap en ontdekken we dat Alice iets verborgen houdt voor Erin. Maar wat? De sfeer slaat op subtiele wijze steeds meer om. En het beklemmende gevoel en de spanning die tussen de twee meiden oploopt is goed te voelen tijdens het lezen. Het maakte dat ik het boek in één keer uit wilde lezen. Maar er was nog een andere reden waarom ik dit boek zo goed vond…

“Je kan er nu niet zomaar mee ophouden.”

De hoofdpersoon Erin, uit ‘Ik wacht hier’ gaat voor het eerst met een jongen naar bed. Dit leek haar in eerste instantie een goed idee, maar daar komt ze later op terug.

“Je kan er nu niet zomaar mee ophouden.” Roept de jongen in kwestie naar haar. Maar dat kan zeker wel, en Erin neemt het heft duidelijk in eigen handen.

Dat jij zelf -ten aller tijde- degene bent die bepaalt of je ergens mee door wilt gaan of niet voelt niet voor iedereen vanzelfsprekend.

Als je je kleding al uit hebt, kan je dan nog terug? Als je al gezoend hebt en hebt gezegd dat je graag met iemand seks wil, kan je dan nog terug? Als het je eerst een goed idee leek, maar je bij nader inzien het toch niet meer wil, kan je dan nog terug? Als jij juist de persoon was die de ander hiertoe verleidde, kan je dan op het laatste moment nog terug?

Natuurlijk, JE KAN ALTIJD TERUG!! Je kunt ook als het op seks aankomt er altijd zomaar mee ophouden. Als jij je ergens niet prettig bij voelt moet je het gewoon niet doen. Maar in de praktijk gaat dat wel eens anders. Je voelt je misschien schuldig, je wilt de sfeer niet verpesten. Misschien denk je, laat ik het maar gewoon doen, misschien gaat het zo wel vanzelf. Maar consent moet gaan over wederzijdse en voortdurende overeenstemming over de situatie en om of alle partijen hierover opgewonden zijn.

#TotHier 

Over het  herkennen en respecteren van grenzen, maar ook het duidelijk durven aangeven daarvan leren we te weinig. We zien er ook te weinig voorbeelden van in de media, literatuur, maar ook om ons heen. 

* afbeelding Rutgers campagne #TotHier

door Sioejeng Tsao @seeyousioe 

 Dat we het in verhalen niet gewend zijn om te lezen hoe seks vroegtijdig eindigt omdat één van de deelnemers (of misschien stiekem wel beiden) er liever niet mee door wilde gaan komt zo weinig voor, dat we bijna zouden denken dat we ‘er niet zomaar mee op kunnen houden’ als we éénmaal naakt met iemand in bed liggen.

Uit de peiling van Rutgers (2020REF) onder 1000 jongeren blijkt dat een overgrote meerderheid (80%) vindt dat er op school verplicht les moet worden gegeven over het herkennen en respecteren van grenzen. #tothier

Het is hoog tijd dat een nieuwe generatie opgroeit met respect voor elkaars grenzen en wensen. Met ‘Ik wacht hier’ zet Else Boer niet alleen een geweldig goed verhaal neer, maar ook nog eens een krachtige hoofdpersoon die haar grens wel durft aan te geven in de bed.

Dus koop dat boek of lees hem voor je literatuurlijst ūüėČ!


« 

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.